Monday, March 21, 2016

Het post futuristisch manifest

Dit manifest is het einde van het begin. Het is de Apollinische doorstoot in het oneindige. Een heroische noodkreet voor een bedorven wereld. Onze soort zal als een baby in de kosmos ter geboorte komen, en in zijn collectiviteit zijn ogen doen openen in een stralend Universum vol met potentieel. Dat is wat er gaat gebeuren.

Wij kijken daarom naar boven en laten ons betoveren door het oneindige doek dat voor ons staat te wachten om ingevuld te worden. De kunst die wij maken is gericht op toekomstige visies die wij als bakens neerzetten om naartoe gewerkt te worden. Zodat die dingen waarover wij dromen ook echt werkelijkheid kunnen worden. Want hoe meer mensen in iets geloven, hoe meer we het in de realiteit kunnen trekken. En kunst is daar de eerste stap voor. In een wereld waarin de mens duizenden wetenschappelijke ontdekkingen elk jaar maakt - is het de kunstenaar die de muziek hoort in alle ruis.

De vorige eeuw beloofde ons een prachtige en sprankelende toekomst in de ruimte. Die toekomst is niet waargemaakt. Want de wereld had zich teruggetrokken. En wij kropen hier al die tijd rond op onze collectieve kont klagend over al het gezeik op deze Aardrond. We dachten dat we naar de sterren en planeten zouden reizen, maar in plaats daarvan is de hele wereld één groot ghetto geworden.

En wij hebben zo'n beetje al het slechte gezien wat er in een mens voort kan komen. Hitler, Dresden, Hiroshima, verschroeide Vietnamezen. executies in Bosnië, Irak. 9/11, het Midden-Oosten, Syrïe, terrorisme. haat, angst, paranoia, de gierigheid van de machtigen, de gemakkelijke domme uitspraken die elke idioot kan maken, de zwakte van de mensen die hen klakkeloos navolgen, uit de hand lopende individualisatie, de haat tegen andere bevolkingsgroepen, ons collectief kapitalistisch uitzuigende gedrag, dat tegen elke logica aandruist, ziekelijke armoede, vreselijke vrouwenonrecht, hatelijke homophobie en zelfs verbrandde albino's. Na het zien van alle ellende in de wereld waren we het zat. Onze verbeelding zocht een ontsnapping. Want wij voelden ons machteloos. En er werdt een urgentie aangewakkerd dat er heel gauw iets veranderd moet worden. We namen een illusie ter inspiratie, want dat is momenteel het enige wat ons uit onze eigen stront kan hijsen. Het was een vage visie van menselijk potentieel. Een collectieve lotsbestemming. Wij dromen over ruimtevaart.

De ruimtevarende visie biedt ons een ontsnapping uit de oneindige Aardse problematiek en geeft ons een glimp op een toekomst die niet langer wordt getergerd door de tragedies waar wij onszelf in hebben gewerkt. Want wij zijn helemaal klaar met de Aardse geschiedenis!

Wij herrinnerden ons de dagen van Apollo, toen de raketten in dat turbelente tijdperk vertrokken naar de Maan en wij terugkeken op de wereld door de ogen van de astronauten. Voor even leken alle problemen opgeheven. Want er waren geen landsgrenzen meer te zien, slechts de pastelblauwe zeeën en de eeuwenoude continenten. En in het aangezicht van een ineengestorte wereld liet Apollo ons zien wat de mensheid kan bereiken als ze zich volledig toewijdt aan een gezamenlijk doel. Dat zij de wereld kan revitaliseren met een magnetisch gevoel van inspirerende collectiviteit. Het is dit perspectief, deze geest, waar wij naar hunkeren. En er gaat een spirituele opzwelling door me heen als ik dit schrijf. Een rilling van optimisme.

We kwamen erachter dat er maar één lotsbestemming is. Het inspirerend en collectief verenigende doel van de toekomstige uitbreiding in de ruimte. Er is werkelijk niets anders dat voor zoveel opschudding zal zorgen en tegelijkertijd zoveel fascinatie gaat aanwakkeren dan de ruimtevarende visie. De ruimte vormt het toneelstuk voor het nieuwe frontier. Het is de plek waar kinderen van nu over zullen dromen. Een dergelijk project als het ruimtevaartproject zal de creatieve energie van een hele generatie bundelen in iets groters dan het zelf.

In de vorige eeuw hebben we de Aardbol bedekt, en in deze eeuw zullen we het zonnestelsel innemen. Er zal een piramide van processen worden geinitialiseert die de poort zal openen tot het Paradijs. Het openen van het Universum aan de mensheid vormt het allergrootste project van de gehele geschiedenis. Wij hopen dat de stap in de ruimte als een verse teug adem zal zijn voor een verstikkende wereld.

Het gekibbel op Aarde is binnenkort voorbij, boven ons hangt een nieuwe wereld te wachten. Wij zullen de gevaarlijke vacuumzeeen van het zonnestelsel doorkruizen en een nieuwe samenleving stichten. Onze intenties zijn geworteld uit een oceaan van trauma's. En vanuit deze ellendige voedingsbodem zullen we een Utopia tevoorschijn toveren. De ruimte is onze verlossing.

Als wij ons volledig toewijdden dan kunnen we werkelijk alles bereiken wat we willen bereiken. En niet alleen in de ruimte, maar ook op Aarde. Wij zijn een georganiseerde Hubris. Dit Universum openbaart zijn mogelijkheden alleen maar aan visionairen als ons, die uiteindelijk de richting van de evolutie bepalen. Wij zijn de bewakers van de verticale visie.

En als de ruimtevaart zelf een hubristische leugen is dan is dat maar zo.
Wij liegen jullie - uit jullie limieten. Wij weten dat.
Maar waarschijnlijk is dit het enige dat de wereld nog kan inspireren.
En inspiratie hebben we nodig, want de hele wereld lijkt verdorven.

Weet je waarom het zo stil is in de ruimte?
Het hele Universum houdt z'n adem in.
Want het wacht op ons.
Want wij moeten de eerste stap nemen.
De bom barst.

De mensheid neemt een ademteug en de wereld zwelt op in de richting van de ruimte. Vanuit het centrumpunt de Aarde zal een gigantische exponentieel uitbreidende schokgolf van leven zich uitverspreiden over elke uithoek van het Heelal. Onze sterrenschepen zijn als de scherven van een bom, rijdend op de schokgolf van een tweede Genesis.

Mars - die stenen, 
Niemand interreseert het, 
maar wij, 
de dromers van ruimtevaart, 
zien een compleet nieuwe wereld 
geopenbaart.

 Wij kunnen ons niet beperken tot één planeet. Want dat zou het einde betekenen. De planeten in ons zonnestelsel wachten om te worden betoverd door de hand van de mensheid. Met geautomatiseerde precisie zullen wij schepen lanceren naar elke uithoeken van het zonnestelel. Want het is in de ruimte dat we bedorven en dode landschappen zullen transformeren tot levende materie. Eigenwijs tegenover entropie. Over duizend jaar zullen wij met blote voeten lopen op de groen gloeiende heuvels van Mars en duiken in de zwembaden van Venus.  De eerste schepen zullen vanuit de kometengordel vertrekken naar Alpha Centauri en onze onstopbare intenties breiden zich uit.

De raket is de collectieve erectie van de mensheid.
En als de raket een soort van lul is,
dan zijn de astronauten het sperma.
En de mensheid?
De mensheid is het
onuitputtelijk
collectief
vermogen
achter het kosmisch orgasme.

Onze intentie is om de hele wereld met elkaar te verbinden door het internet. Want hoe meer we verbonden zijn, hoe meer we elkaar zullen begrijpen, en het is de hoop dat oorlogen dan ook niet meer nodig zullen zijn. En het is niet alleen de mensheid die verbonden zal worden. We gaan ook de natuur met ons verbinden door de integratie van nanotechnologie in elke levensvorm op Aarde. En met een wereldwijde verbinding tussen alles zal de wereld één kloppend en bewust geheel worden. En het internet weet alles. En regelt alles, net zoals de onbewust processen in een lichaam.

In de ruimte gaan wij onze eigen autonomie bevestigen, en ons losrukken uit de ketens van stagnatie die ons al die tijd hebben tegengehouden. Wat ons de lucht in brengt, is niet raketbrandstof, maar menselijke aspiraties. Wij zullen ons uitstrekken naar de sterren bovenop een piramide van technologische expertise. De astronaut is ons laatste zintuig. Het reiken naar de sterren is het allerhoogste verlangen van de mens. Voorbij de Aarde liggen honderduizendmiljard sterren op ons te wachten. En wij willen ze allemaal hebben! Het vacuum houdt zijn adem in. De sterren fluisteren, "Kom maar mensen! Het is nog niet te laat om een nieuwere wereld te vinden!" De sterren fonkelen met een onbegrensd optimisme.

Onze nakomelingen in tijd en ruimte zullen terugkijken op de dromerige ochtend van de galactische geschiedenis, en vanuit die microscopische spore - de Aarde, zullen zij een groeiende bol van leven waarnemen. En tussen de soldaten van Mars - met hun boriumsilicaat-glas helmen, en de gepluimde soldaten van Troye zal geen verschil meer zijn. Want onze nakomelingen zullen die eerste duizend jaar van onze uitbreiding slechts een primitief stadium zien. Alsof we net uit de baarmoeder zijn gekropen.

De ruimtevaart hoort bij die grote centrale projecten van de geschiedenis die de geest van een tijdperk belichamen. Het is een collectieve megainvestering van mega magnitude. En grote vooruitgangen kunnen alleen worden gerealiseerd als we de volledige steun hebben van de hele wereld. De ruimtevaart heeft een collectieve kracht nodig. Wij streven daarom voor planetaire samenwerking. En wij gaan die keihard consistent leveren. Want dat is de enigste manier hoe we dit gedaan kunnen krijgen. De ruimtevaart biedt ons een kans om voorbij onze landelijke belangen te kijken richting een gemeenschappelijk planetair doel dat ons wellicht kan verbinden in iets groters dan onze eigen individualiteit. Het is mischien wel het medicijn voor een verdorven wereld. Levende systemen kunnen niet blijven stagneren, je moet een nieuw gebied ontdekken, of je gaat ten onder. De ruimte gaat bepalen of de mensheid volwassen genoeg is om zich los te werken van de planeet. Het is ons collectief volwassenwordingsproces.

Ruimtevaart is een spirituele reis in de meest brede zin van het woord. Wat wij beloven is een revitalisering van de mensheid en een wedergeboorte van hoop die het complete menselijke bestaan zal transformeren - zowel in fysieke zin, als in spirituele. We staan aan de vooravond van een nieuw tijdperk, een moment zoals de vroege ochtend van de Renaissance, toen de schepen uit verre oorden terugkwamen met het nieuws van een nieuwe wereld, en mensen met een avontuurlijke geest hun eigen lot opzochten en daarbij de hele soort vooruitbrachten op nieuwe niveaus. De ruimtevaart bevat de essentie van die geest, die rusteloosheid die niet zit ingeklemd op het aangezicht van de Aarde en wanhopig verlangd om tussen te de sterren te kunnen spelen. Wij zijn die onverwoordelijke essentie. Wij zijn als zalmen die vechten tegen entropie. En wij gaan het Universum aan jullie geven.


"Vanaf de rotsen fonkelen de eerste lichten,
de dag hijgt zich ten eind,
de maan komt op,
en vanuit de diepte fluisteren duizendmiljard sterren,
het is nog niet te laat om een nieuwe wereld te vinden....

Einde Transmissie.

----------------------------------------------------------------------------------------


Onze punten:

1. Wij willen de mensheid bespoedigen om een gigantische uitbreiding in de ruimte te maken. De kolonisatie van het zonnestelsel, het sterrenstelsel, en het hele Universum.
2. Wij gaan de mensen die nu in armoede zijn in rijkdom doen verdrinken door een gigantische collectieve industriële onderneming.
3. Wij dromen over een planetair bewustzijn. Daarom installeren we een wereldregering met volledige heerschappij over Ruimteschip Aarde. Wij zullen met ijzeren hand alle wereldproblemen gaan vernietigen. Want wij zijn er helemaal klaar mee!
4. Wij beginnen met de initialisering van de infrastructuur en middelen voor een ruimtevarende capaciteit die de hele wereld zal verwonderen met het nieuws van verre werelden.
5. Een harmonieus geheel. We gaan onze relatie met de Aarde - de natuur, integreren in een harmonieus geheel door de integratie van nanotechnologie in elke levensvorm op Aarde en een internet dat tussen al die dingen communiceert. We noemen dit technologische aanpakkerij. Wij maken het internet zelfbewust en verbinden alles met het Internet. De relatie tussen mens en natuur wordt op hogere niveaus gebracht zodat alles één groot kloppend geheel wordt. De Utopiën die de mens in het verleden hebben proberen te maken waren zo dun als glas. Deze zal niet kapot te krijgen zijn.
6. Wij willen de wereld automatiseren. Hierdoor is er tijd over om de Aarde te verzorgen en de r
ommel op te ruimen die we in het verleden hebben gemaakt. We zullen met honderduizenden de stranden en oceanen van de planeet schoonschrobben en onze huid tegelijkertijd bruin doen bakken van het licht van onze heerlijke zon. Want we zijn bevrijd van een groot deel van het werk.
7. Wij starten onmiddelijk met het uitdelen van een Universeel Hoog-standaard basisinkomen voor alle bemanningsleden van Ruimteschip Aarde. Want onze planeet werkt volledig geautomatiseerd.
8. Met de ongelimiteerde hoeveelheid materiële rijkdom dat ons opwacht in de ruimte zal de Aarde zich niet meer druk hoeven te maken om het irritante gelimiteerd aantal grondstoffen. Het zal het debat totaal doen vernietigen of mensen een parasiet zijn op deze planeet of niet. Wij zullen bewijzen dat oneindige economische groei inderdaad mogelijk is! :)
9. Onze wereldregering heeft zowel de nederigheid om de Aarde te verzorgen en de moed om naar Mars te gaan. En wij gaan beide uitdagingen aan.
10. Er zijn maar twee keuzes die we kunnen maken. Utopia, of totale vernietiging. Onbegrensde mogelijkheden, of de gebakken peren.
11. We bouwen een ruimtelift. En we bouwen er niet één, maar zes. En als dat gebeurt is dan kunnen we daadwerkelijk spreken van een kosmische diaspora.
12. Wij vinden het heerlijk om een raket te zien opstijgen, bulderend met kracht, want wij weten dat kracht en intentie het enige is wat de wereld kan veranderen. En dat zijn onze kernwoorden.
13. We beindigen het geldsysteem.
14. Kunstmatig intelligentie, nanotechnologie, robots, klonen, onsterfelijkheidtherapie, biotechnologie, kernenergie, wij deinsen er niet voor terug, want wij gaan een wereld maken waarin deze goddelijke krachten ten goede komen.
15. Wij gaan een verschuiving teweegbrengen in zelfbewustzijn van een op de Aarde gericht perspectief naar een Kosmisch perspectief.
16. Wij zetten ons in voor rijkdom op Aarde. En hoe dieper ons verstand van het Universum, hoe efficïenter we het Universum als hefboom kunnen gebruiken.
17. We zullen de wereld in beweging brengen door het werk aan dit transcendent project van megalomanische magnitude.
18. Onze ruimteschepen zullen de verre horizonten aftasten en hun elektrisch geladen verhalen delen met een oproer gebrachte wereld. - een wereld die wanhopig afwacht om verlekkerd te worden met een verse injectie van vitaliteit.
19. De longen van de planeet zullen een krachtige uitstoot doen van sporen ruimteschepen. Wij zullen onze nakomelingen doen uitkotsen in elke uithoek van het vacuum.

Friday, March 11, 2016

Onze omnipotentie bevestigd.

Na alle !@#$%&ellende in de wereld,
alle traumatische geschiedenis,
mag het godverdomme duidelijk zijn,
dat we het helemaal zat zijn.

We zijn erachter gekomen
dat er maar één lotsbestemming is.

Het inspirerend
en collectief verenigende doel
van de toekomstige uitbreiding in de ruimte.

Er is werkelijk niets anders
dat voor zoveel opschudding zal zorgen,
en tegelijkertijd zoveel fascinatie gaat aanwakkeren
dan de ruimtevarende visie.

De ruimtevarende visie biedt ons een ontsnapping uit de oneindige Aardse problematiek en een geeft ons een glimp op een toekomst die niet langer wordt getergerd door de tragedies waar wij onszelf in hebben gewerkt.

Mars - die stenen.
Niemand interreseert het.
Maar wij - de dromers van ruimtevaart,
zien een compleet nieuwe wereld
geopenbaart.

Geen enkele andere onderneming
Geen enkele andere investering
van dergelijke omvang
zal van zo'n groot belang zijn
dan de toekomstige uitbreiding in de ruimte.

In de ruimte zal onze omnipotentie worden
bevestigd.



Wednesday, January 27, 2016

Dubbel genaaid.


(WAARSCHUWING!!! SCHOKKENDE BEELDEN!!!)

Amerikaanse battlecruisers, vliegdekschepen, mijnenjagers, vliegtuigen, artillerie, tanks, vlammenwerpers, mortieren en granaatwerpers maakten van de Pacifische eilanden een warboel van omgewoelde grond vermengd met bloed. En het ging niet zo lekker.

De oorlog in de Stille Oceaan duurde veel te lang en er vielen veel te veel doden. En de president werdt sacherijnig van al die battle counts. De oorlog in Europa was al bijna voorbij, dus vroeg de regering van de V.S zich af of het leger zijn geheime wapen kon gebruiken. Een atoombom. Drie jaar lang over gedaan om te ontwikkelen. En nu aan het einde van de oorlog, gereed.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

*vliegtuigje vliegt boven een vredige stad in Japan*

1,2,3 Plop.

Hij valt, en honderden meters boven de stad Nagasaki ontploft een kleine zon.

Kinderen met stoepkrijt in hun hand verdampen. Bamboehutjes worden weggeslagen. De mensen die niet helemaal onder de bom staan worden binnen tientallen seconden verzwolgen door een vreselijk fel licht dat de huid verschroeit en een vage schaduw achterlaat op muren en tegels. Het trotse Japan is geraakt door een wetenschappelijke mokerhamer van de V.S.

Een brandend Inferno.

Japanse militairen, veiligheids personeel, brandweerlieden, en arbeiders uit de omringende omgeving spoedden zich met alle haast naar de plek van verwoesting.

Tussen de 40,000 en 80,000 mensen sterven.

En alleen al in de omringende omgeving werden alle tien ziekenhuizen overspoelt met gewonden, meer dan vijftig tijdelijke opvangplekken werden geopend voor de slachtoffers. In de ziekenhuizen lagen mensen die totaal verbrand waren, mensen die hun eigen darmen eruit gekotst hadden, mensen die geen benen of armen meer hadden, mensen die blind waren. We hebben zo'n beetje al het leed gezien dat een mens kan overkomen.

Buiten de ziekenhuizen kwam een gigantische hulporganisatie op gang. Uit het zoute water van de baai werdt zoet water gedistilleerd uit honderden stalen vaten. Hulpverleners renden met het water richting de ziekenhuizen waar ze het over de mensen sprinkelden. De doden werden verderop op bergen verzameld waar ze in brand werden gestoken. (Wat de stank nóg erger maakte.) En overal lagen nog stééds mensen die zich afvroegen: "Wat gaat er met ons gebeuren?"

Als er ergens op Aarde een nachtmerrie heeft plaatsgevonden, dan was het in Nagasaki en Hiroshima.

14 uur na de tweede bom duwde de Keizer zijn bewakers aan de kant en stapte zijn bunker uit. "Ik kan het niet meer aanzien dat mijn volk zoveel lijdt." "We gaan ons overgeven aan de V.S."
En hoewel de legerleiding nog lang nastribbelde, (de trots is onvoorstelbaar) gaf Japan zich uiteindelijk toch over.

En niet lang na deze overgave lieten 740 B-29 bommenwerpers nog één keer vijfenhalf miljoen kilo aan brandbommen vallen boven Japan. Nog eens stierven duizenden mensen door het vuur.

Dubbel genaaid.

Hoere oorlog.






Godgodverdomme







Thursday, December 10, 2015

Een vieze afwachtende passieve hond was ik.

Ik kan nu heel snel beslissingen nemen. Vroeger niet, toen leed ik aan paralyzing indecision. Een vieze afwachtende passieve hond was ik. Die hond heb ik afgeknald.

Ik shorcircuit mijn eigen onzin. En met onzin bedoel ik angsten en beperkende gedachten. Ik doe ook niet meer aan grenzen. Dat is voor beperkte mensen.

Ik reik nu naar het allerhoogste, want met minder neem ik geen genoegen.

Ik ben liever overmoedig dan nederig.

Ik droom liever over alles wat ik wil hebben, dan dat ik doe alsof ik die dingen niet nodig heb.
Want ik ben te lang nederig geweest.
Nederigheid is een leugen van de Christenhondentraditie.
Ik doe niet mee aan die spirituele anti-materialistische bullshit.

Ik kan je dat zeggen want we:

hebben nu massa-consumptie,
en nu ook massa-recycling.

1-1=0

Balans blijft gelijk.

Ik heb zoveel Hubris dat ik zelf denk dat ik een wereldregering ga oprichten.

En ik ga het doen.

Dit is wat ik ga doen:

Ik wordt de baas van Google.

Ik schijt alle onzin de wereld uit en lanceer een ruimteschip naar Alpha Centauri.

Ik rijd een tachtig duizend kilometer lange collone vrachtwagens naar Afrika binnen om die kankerellende te verhelpen. Het getreur eindigen.

Ik verwijder alle grenzen van alle landen van de wereld.
Ik knal Poetin van zijn paard met een blunderbuss uit 1500.

Ik verbind ALLES met het internet.
Super Manipulative mensen worden we.

We zijn Goden op Aarde.
Paradise reclaimed.
Ha!

God trek ik van zijn troon.
Ik knal hem af met mijn Luger.

Ik bouw een Gibraltarbrug.

Daarna een ruimtelift. 36,000 km hoog. verankerd aan de korst van deze planeet.

Ik bouw er zes.
Ik link ze allemaal aan elkaar.
De Aarde is de as van het wiel.

De mensheid schiet ik ver en weg naar alle kanten van het Universum.
Een exponentieel uitbreidende schokgolf van schaterend gelach.
De ruimte galmt met menselijk gejank.
Van geluk.

Op Aarde trek ik al het vlees uit de monden van de mensen.
Ik vervang al het oceanische vrachtverkeer met geautomatiseerde zeilschepen.
Kunnen de walvissen elkaar weer verstaan.

En we zijn nog niet klaar!
Nee!

Mijn wereldregering gaat dit doen:

Wij installeren een
Universeel
Hoog
Standaard
Basisinkomen
voor alle bemanningsleden van Ruimteschip Aarde. Ik smeer de boter in elke porie van deze planeet. Ik doe het.

Vanuit deze georganiseerde organisatie organiseer ik een gigantische collectieve industriël-wetenschappelijk-spirituele onderneming die de mensheid naar nieuwe niveau's gaat brengen.

Je wordt zo blij. Je breekt je eigen kaak eraf.
Je ogen ploppen uit je kas.
Je verdwijnt van geluk.

Ik herstel de planeet.
Ik breid onze aanwezigheid door in de ruimte.

Ik duw een komeet naar Mars en rag hem in het oppervlak.
Planeet ophitten.
Tweede Aarde creeëren.
Meer mensen.
Meer Fun.

Ik hol alle kometen uit en maak er terrariums van. Volproppen met mensen en leven.

Ik bouw een nieuwe onderwaterwereld in zee.

Ik reincarneer Kennedy en schiet hem meteen weer dood.
Vind ik grappig.
Mijn vriend.
Enigste ooit.

Ik doe het.

Dit Universum is oneindig. Er is een oneindigheid aan zooi voor ons.
Wij mogen verdrinken in onze eigen rijkdom.

Er is geen tijd voor stomzinnigheid, kleinzerigheid, nederigheid. Kutconstructies zijn het. Die ons verhinderen en minder maken dan we kunnen zijn. Kooien zijn het.

Ik breek ze allemaal in duizendmiljard stukjes.

De mensen die je zeggen dat je iets niet mag hebben die liegen tegen zichzelf.

Elke dag breek ik mijn eigen bullshit af. Zodat ik weer helder kan denken.
Vroeger leed ik aan cirkelgedachten en kwam er geen ene reet terecht. Ik deed niets. Heeft het met zelfvertrouwen te maken? Oh ja, zeker weten.

Ik was bang voor de wereld.
Nu is de wereld bang voor mij.

Want ik heb mijn eigen kracht gerealiseerd.
Daar zat de angst ook.
Ik was namelijk bang om anderen te kwetsen met mijn krachten.
Nu niet meer.

Ik kwam erachter dat ik God was.
Goden twijfelen niet.

Goden zeggen ja, of nee.

Goden zwammeren niet ertussen in.

Je tekent iets, of niets.

En je gaat niet gummen.

De mensen die gummen die stagneren.

En daar is het te laat voor.

Het ankeren van een visie kost tijd, flexibiliteit, en een diep inzicht in je oneindige potentieel.

Dit Universum openbaart zijn mogelijkheden alleen aan mensen die ervoor open staan.

Ik bestuur nu ons Ruimteschip Aarde.






(Jesus christus, wat heb ik geschreven....... :P   : P  : )

Ik schrijf dit om je uit je eigen moeras te trekken. Het moeras van de slommering en stagnatie. 


Wednesday, November 4, 2015

Nieuw idee.

Oké nieuwe idee:

Ik ga de blogtitel veranderen in "Onbegrepen mogelijkheden"

Tuesday, November 3, 2015

Het kosmisch orgasme.

Een korte voor jullie:

De raket is de collectieve erectie van de mensheid.

En als de raket een soort van lul is,
dan zijn de astronauten het sperma.

En de mensheid? 

De mensheid is het 
onuitputtelijk 
collectief 
vermogen 

achter het kosmisch orgasme.


Sunday, November 1, 2015

Kosmische volwassenwording.

De psychische ontwikkeling van het individu is een miniatuur van de ontwikkeling van het complete menselijke bewustzijn.

De angst die gepaard gaat bij het ouderlijke huis verlaten staat gelijk bij de wereldwijde angst die er is voor de uitbreiding in de ruimte.

Het is de besluiteloosheid die we ervaren als we op de scheilijn staan van twee enorme keuzes.

Blijven we nog even thuis?

Of gaan we de uitdaging aan?

De Aarde verdwijnt niet zomaar als we weggaan, weet je?

Sterker nog, de Aarde wordt vooruitgebracht op nieuwe niveaus, door de rijkdom naar binnen te hengelen van een compleet universum...